گیاه و گیاه خواری


گیاهخواری به عنوان یک روش زندگی

تعداد رو به ازدیادی از مردم بطور آگاهانه تصمیم به گیاه خواری می گیرند که البته فقط به منظور انتخاب نوع غذا نیست و بیشتر بر اساس رسیدن به سلامتی مطلوب و تا حد امکان زندگی پایدار و عالی است. انتخاب غذاهایی بدون محصولات حیوانی در رسیدن به تعادل محیط زیستی اهمیت بسیاری دارد برای مثال از طریق کاهش تخریب چراگاه و یا تولید گازهای گلخانه ای. همچنین این تصمیم می تواند تعهد به یک رویکرد آگاهانه تر به طبیعت را منعکس کند.

 

روند رشد

در کل، می توان گفت از آنجائیکه مردم نسبت به چگونگی رفتار با بدن خویش آگاه تر شده اند؛ به همان میزان ابراز علاقه بیشتری به حفظ محیط زیست دارند و به شرایطی که حیوانات در آن زندگی می کنند بیشتر توجه نشان می دهند. در طول سال ها و دهه های اخیر به تعداد افرادی که ترجیح می دهند گیاهخوار باشند و یا شیوه زندگی گیاهخواری را برمی گزینند، افزوده شده است. اصطلاح “گیاه خواری” از کلمه ی لاتین “vegetus” می آید که تقریبا به معنی “جسمی و ذهنی متناسب و سالم” است. اصطلاح مدرن “گیاهخوار” برای افرادی که گوشت نمی خورند استفاده می شود.  رژیم غذایی گیاهی انواع مختلفی دارد:

 

انواع گیاهخواری

  • گیاهخواری: بدون محصولات حیوانی، از جمله تخم مرغ و فراورده های لبنی
  • گیاهخواری همراه شیر: بدون محصولات گوشت، ماهی و تخم مرغ
  • گیاهخواری همراه تخم مرغ: بدون گوشت و لبنیات
  • گیاهخواری همراه شیر و تخم مرغ:بدون محصولات گوشت و ماهی

 

داشتن برنامه ی غذایی متعادل همزمان با اجتناب از خوردن غذاهای معینی

یک رژیم غذایی گیاهی شامل مقادیر فراوانی میوه و سبزیجات است و این یعنی دریافت بیشتر مواد مغذی و  عناصر جزئی مانند ویتامین C، ویتامین E،  فولیک اسید و مواد مغذی گیاهی، نسبت به یک برنامه ی غذایی مخلوط  از محصولات گیاهی و حیوانی.

به عنوان یک قاعده، غذاهای گیاهی مقدار بیشتری کربوهیدرات های پیچیده و فیبر و مقدار کمتری  پروتئین و چربی دارند که باعث می شود نسبت به همان مقدار از غذاهای حیوانی ( یا مخلوطی از غذاهای حیوانی و گیاهی )، انرژی کمتری برای بدن تامین کند. مقدار بیشتر فیبر به معنی جلوگیری از گرسنگی به مدت طولانی تراست. در میوه و سبزیجات مقدار زیادی مواد معدنی مانند پتاسیم و منیزیم وجود دارند. خشکبار و آجیل نیز تاثیرات مثبتی بر بدن دارند، به عنوان مثال گردو به قابلیت ارتجاعی رگ های خونی کمک می کند.

با این حال، اگر از خوردن محصولات غذایی حیوانی به طور کامل اجتناب شود، خطر ابتلا به کمبود مواد مغذی مورد نیاز بدن که تنها از منابع حیوانی به دست می آید، وجود دارد. گیاهخواران معمولا از این خطر آگاه هستند و مواد مغذی حیاتی و منابع جایگزین را می شناسند. بنابراین انتخاب های متنوع از انواع غذاهای صحیح و آگاهی از مواد غذایی در دسترس، اهمیت زیادی دارد.

مواد مغذی است که به مقدار کافی از طریق غذاها مصرف نمی شوند، مانند آهن، روی، اسیدهای چرب امگا ۳، ید و ویتامین D3، ویتامین ۱۲ B، ویتامین B2 و کلسیم را می توان به میزان لازم از منابع غذایی گیاهی (مانند حبوبات، آجیل و یا محصولات سویا) بدست آورد، و یا از طریق خوردن مکمل های شامل مواد مغذی ضروری، برای بدن تامین کرد.